Kerkdienst o.l.v. Josephine Smelik

De 57- jarige Josephine zit in het laatste jaar van haar opleiding tot predikant aan het Remonstrants Seminarium. Twee vakken moet ze nog afronden, plus de stage en het eindessay, en dan hoopt ze in juli de studie af te ronden.

De zoveelste studie, want Josephine mag haar naam aan de voor- en achterkant nu al sieren met mr., drs. en MA. Dat zit zo. Ze studeerde rechten in Tilburg, revalidatiewetenschap en psychologie in Karlstad en Uppsala in Zweden en Spiritual Care aan de VU in Amsterdam.
Werkzaam was ze onder andere als jurist in Den Haag, een Zweedse versie van maatschappelijk werker en als geestelijk verzorger in achtereenvolgens een hospice en een verpleeghuis. Negen jaar woonde en werkte ze in Zweden met man en drie kinderen.

“Uiteindelijk besloten we dat we daar toch niet oud wilden worden. Zweden is een fantastisch land, maar in mijn werk met oudere mensen die op hulp zijn aangewezen zag ik dat buitenlanders op leeftijd het extra moeilijk krijgen onder meer omdat het risico aanwezig is dat je de beheersing van de tweede taal verliest. Dan mis je in een ‘vreemd’ land toch snel de verbinding.’’

In haar werk als geestelijk verzorger had en heeft Josephine dikwijls te maken met mensen aan het eind van hun leven. Dat boeit haar, maar wat ze miste was de kerkelijke legitimatie om de zegen uit te spreken. “De bewoners beschouwen je als dominee, terwijl je dat niet bent.” Dat was mede het motief om de stap naar het predikantschap te zetten. Daar komt bij dat ze na terugkeer in Nederland kerkelijk onderdak vond bij de remonstranten in Leiden. “Van huis uit was ik hervormd, maar na mijn belijdenis, moederschap en verblijf in Zweden had het geloof en de kerk een minder prominente rol in mijn leven.

Als geestelijk verzorger moest ik kiezen tussen de humanistische richting of een kerkelijke binding. Bij de remonstranten vond ik wat ik zocht: geen binding aan strakke geloofsregels maar wel vanuit een gelovige houding werken aan het koninkrijk Gods.’’ De klik ontstond toen de remonstranten een aantal jaren geleden een spraakmakende prcampagne voerden, waarin geloof en kerk op een moderne en vrijzinnige wijze werden gepresenteerd. Reinhold en Antje leerde Josephine kennen toen ze de kennismakingscursus voor nieuwe leden en vrienden volgde. “Dat voelde meteen al goed.’’
Hoewel haar voorgeschiedenis leert dat haar hart ligt bij het pastoraat, verheugt Josephine zich ook op het voorgaan in diensten.

“Als geestelijk verzorger doe je dat ook, maar er komt nu een dimensie bij.’’ Met haar werk in het hospice is ze in verband met de ambtsopleiding gestopt, in verpleeghuis Topaz Overduin in Katwijk blijft ze enkele dagen per week geestelijk verzorger. Josephine verheugt zich erop de Remonstrantse Gemeente van Den Haag en omstreken beter te leren kennen. De eerste contacten smaken maar meer, zegt ze nu al.

Josephine Smelik